Centranthus ruber

Rode Valeriaan

Bloeiperiode

Januari Februari Maart April Mei Juni Juli Augustus September Oktober November December
            

Centranthus ruber heeft zijn Latijnse naam ontleent uit het Grieks: kentron=spoor en anthos=bloem. Een verwijzing naar de typische gespoorde bloemen van de Rode valeriaan. De roze bloemetjes zijn amper een cm groot maar hebben een 5-7 mm lang spoor en groeien in kleine schermpjes bijeen die samen als het ware een roze pluim lijken te vormen bovenaan de stengel. De geur van Valeriaan heeft trouwens een kalmerende werking. Het wordt dan ook vandaag nog in de farmacie gebruikt om zenuwziekten zoals migraine en slapeloosheid aan te pakken. Voor de believers onder ons: wanneer een vrouw een takje Valeriaan aan haar kleren zou bevestigen, zou ze spontaan mannen aantrekken (nvdr: zombie-effect ?) ! Wist je trouwens dat ook katten echt verzot zijn op de geur van Valeriaan. Daarom wordt het soms ook wel verkeerdelijk kattenkruid genoemd. Wanneer je de bladeren kneust, zal je echter een voor de meeste mensen een eerder onaangename, soort zweterige geur krijgen.

De Rode valeriaan wordt 40-80 cm hoog, maar kan in ideale omstandigheden tot wel 1m hoog worden ! Deze plant koestert een warm plekje op een arme, goed gedraineerde en bij voorkeur kalkrijke bodem. Wanneer de grond te vochtig is, zullen zijn wortels al snel rotten. Vanuit zijn voorkeur voor een droge en kalkrijke bodem zal het u niet verwonderen dat deze plant een uitstekende kandidaat is om oude muren op te vrolijken ! Weet wel dat hij zich spontaan uitzaait en ook weleens tussen jouw terrastegels etc opduikt. Maar dan heeft u ineens ook een mooi vaasje gevuld !